Jachtproeven

Pien heeft de volgende werkkwalificatie’s reeds behaald:

05-10-2013 SV (Schotvast geslaagd)
05-10-2013 SP (Spoor Luid Uitmutend 97/100 punten)
24-08-2014 SchwhKF (Zweetproef K Fährtenschuh Tagessieger/Dagwinnaar Uitmuntend 100/100 punten)
19-07-2015 SchwhK (Zweetproef K Tagessieger/Dagwinnaar Uitmuntend 100/100 punten)
23-08-2015 SchwhK/40 ( Zweetproef K 40 uur Uitmuntend 92/100 punten)
06-09-2015 SchwhKF/40 (Zweetproef K 40 uur Fährtenschuh Tagessieger/ Dagwinnaar Uitmuntend 100/1000 punten)
11-10-2015 VP I ( Veelzijdigheidsproef Uitmuntend 245/280 punten)

06-09-2015 SchwKF/40 (Tagessieger/Dagwinnaar Uitmuntend 100/100 punten)


Hieronder korte berichten over deze verschillende proeven.

11-10-2015 VP Uitmuntend 245/280 punten
20151011_134423[1]Vrijdagavond gezellig met het hele gezin nog even naar ons paard geweest. Dit weekend zou ik namelijk weer twee dagen naar Duitsland vertrekken om samen met teckel Pien de Veelzijdigheids Proef (VP) in Duitsland te gaan lopen. Omdat ik mijn lieve gezin niet te lang kan missen besloten om niet vrijdag al af te reizen maar zaterdagochtend vroeg vanuit Brabant te vertrekken. Netjes op tijd kwam ik aan bij de jachthut waar de organisatie bezig was om alles in gereedheid te brengen. Ik had nog alle tijd dus Pien nog even goed uitgelaten die wilde haar pootjes ook wel even strekken na 2,5 uur in de auto.

De veelzijdigheidsproef is een wedstrijd waarbij over twee dagen de honden op meerdere onderdelen worden getest. Deze onderdelen bestaan uit een Zweet F spoor, Africhtingsvakken (Volgen, houden van de aangewezen plaatst uit zicht met twee schoten en postgedrag), Stöberproef en de Luid op Spoorproef.

De zweetproef was ons eerste onderdeel en na de inzet ging Pien netjes aan het werk. Ze had er duidelijk zin in en aan haar staart gedrag en de lijnspanning merkte ik dat ze op het spoor zat. De dag ervoor had het nog flink geregend dus van het zweet was niet meer te zien. Halverwege de proef had ik het idee dat ze een verleiding in haar neus kreeg met een hoge kophouding snuffelend keek ze naar links. Ik spoorde Pien aan om door te gaan maar de neus ging nog een aantal keer naar links in de lucht. Verder gelopen kwamen wij bij een tweede haak en een tweede wondbed aan die Pien mooi verwees. Nog een stuk verder zie ik ineens iets liggen en Pien loopt er in 1 streep op af. Het eindstuk is binnen en aan het einde licht als beloning een frischling welke Pien mooi in bezit neemt. De kop is er af en wij zitten er nog bij. Stel namelijk dat je 1 onderdeel niet haalt bij deze VP-proef dan is het gelijk einde wedstrijd. Het wachten duurt dan lang tot dat alle deelnemers geweest zijn. Maar gelukkig zijn er altijd gezellige mensen die je passie delen waarmee er velen verhalen worden uitgewisseld. Ik ben ook niet de enige Nederlander die deelneemt. Linda is er ook met haar ruwhaarteckel die toevalligerwijs ook Pien heet. Linda was mij al voor gegaan en ook zij en haar Pien hadden het eindstuk gevonden.

Tijd voor de lunch en in de jachthut genieten wij van een heerlijke huisgemaakte soep van Maria. Die kan super lekker koken en de soep smaakt ook geweldig en is erg machtig. Ik besluit het daarom maar bij 1 bord te houden want ik voel toch nog een gezonde spanning voor de volgende onderdelen. Na de lunch zijn de africhtingsvakken aan de beurt. Omdat ik door drukte thuis en op het werk minder tijd had heb ik ook minder op deze onderdelen geoefend. Ik besluit dan ook niet om risico te nemen en deze onderdelen aangelijnd in plaats van los uit te voeren. Pien en ik zijn blij als deze proef erop zit want dit was naar mijn idee tot nu toe ons zwakste onderdeel maar ook de africhtingsvakken zitten “in the pocket”. Dit onderdeel verloopt gelukkig vlotter dan de zweetproef en aan het eind rijden wij gezamenlijk in colonne snel door naar een ander perceel voor de Stöberproef.

De een na de andere combinatie wordt naar voren geroepen om de honden in een stuk bos zelfstandig aan het werk te zetten opzoek naar wild. Linda mocht met haar Pien als tweede en Pien ging mooi van start. Kort na de inzet hoorden wij haar luidgeven en kwam er een haas uit de dekking. Linda en Pien zaten dus ook nog in de race voor hun VP-proef. Even laten mag ik met Pien naar de keurmeesters toe. Even is er discussie welk perceel er uitgewerkt moet worden. Dan moeten wij eerst een stukje lopen en dan mag ik Pien in zetten. Pien gaat aan het werk maar ik zie al snel dat ze minder hard werkt dan dat ik van haar gewent ben. Na een poosje hoor ik dat ik haar terug mag roepen. Pien heeft geen wild gevonden en komt ook iets wat minder enthousiast terug gelopen. De volgende hond die dit zelfde stuk krijgt weet ook geen wild los te maken en het perceel wordt als leeg beoordeeld door de keurmeesters. Terwijl ik sta te wachten zie ik Pien steeds aan haar pootjes knagen. Ik kijk eens goed en zie dat de haren tussen haar kussentjes vol met prikkeballen zitten. Tja nou snap ik waarom ze niet zo vlot werkte als dat ik van haar gewent was. Wij zijn wel geslaagd voor het onderdeel Stöberen. Noem mij maar kritisch maar ik had haar graag harder zien werken en natuurlijk het liefst in een perceel waar wel wild zat.

Dag 1 is ten einde en 3 van de vier onderdelen zijn behaald. Trots ben ik op mijn kleine Teckel Pien die het toch weer even geflikt heeft tot nu toe. Moe en voldaan vertrekken wij na het eten naar ons hotel. Daar drinken wij nog gezamenlijk 1 drankje en dan douchen en lekker relaxen op bed. Natuurlijk werd het verloop van de dag per sms aan het thuisfront doorgespeeld maar nu op bed toch nog even gebeld met vrouwlief om alles in geuren en kleuren te vertellen. Daarna ging bij mij het licht uit…..

Pien in het zonnetje

Pien in het zonnetje

De volgende ochtend bij tijds opgestaan en nog even lekker een wandeling met Pien gemaakt. Daarna weer richting jachthut waar de dag nog even werd besproken waarna het tijd werd om het veld in te gaan. Het veld in te gaan op zoek naar hazen voor het onderdeel “Luid op Spoor”. Het waren mooie grote percelen en de ene haas na het andere kwam los. Sommige richting weg waardoor deze hazen dan ook niet benut werden want voorkomen is beter dan genezen. Een aantal honden zijn al aan de beurt geweest de een meer luid dan de ander maar toe nu toe zag het er goed uit. Dan drijven wij een nieuw blok uit wat erg laag staat. Op een meter of 70 gaat een haas op welke langs de rand van het perceel van ons af weg loopt. De keurmeester roept mij op en samen met de keurmeester moet ik rennend wat meters overbruggen om bij het spoor van het haas te komen. Het laatste stuk laat ik Pien lopen en nog voordat Pien op het spoor zit moet ik haar los laten van de keurmeester. Ik slip Pien die druk aan het werk gaat met haar neus. De wind staat in onze rug dus Pien krijgt ook geen verwaaiing van het haas of het spoor. Dan hoor ik haar drie kefjes geven en daar vertrekt ze en ze geeft prachtig luid. Mijn bezorgde blik maakt ruimte voor een brede glimlach terwijl ik Pien zie vertrekken richting het maïsblok waar het haas langs weg is gerend. Al luid gevend verdwijnt Pien voorbij het maïsblok en vervolgens naar beneden het dal in zo uit ons zicht. De keurmeester kijkt mij ook duidelijk tevreden aan met een grote glimlach en verteld mij dat ik mijn hond mag gaan halen. Met rasse schreden loop ik het spoor na en na het maïsblok wacht ik en fluit ik Pien terug. Die kleine teckel komt vervolgens helemaal uit het dal terug naar mij toegelopen. Met haar tong op haar enkels en een BIG SMILE van oor tot oor komt ze bij mij zitten en kijkt mij aan zo van:”Dat was weer ff leuk baas, dat heb ik goed gedaan toch?”. Daar wacht ik op de rest om vervolgens weer in de drijvers linie aan te sluiten om nog wat hazen te kunnen tonen voor de mensen die nog geen haas hadden gehad.

De hazen zijn op de lopers gekomen en de teckels hebben hun werk gedaan. Terug in de jachthut krijgen wij nog een heerlijke maaltijd en daarna de prijsuitreiking. Met trots kan ik zeggen dat de twee Nederlandse combinatie’s het goed hebben gedaan. Beiden een Uitmuntende kwalificatie behaald op onze eerste VP-proef wat wil je nog meer. Mijn complimenten ook aan Linda en haar Pien die het nog beter hadden gedaan qua punten dan ons. Super dat onze beide Pientjes het zo goed gedaan hebben. Natuurlijk ook mijn dank aan Will en haar zus Margreet die ons deze dagen hebben bij gestaan met hun gezelligheid….

Thuis aangekomen staan mijn drie dochters ons al op te wachten. Na een paar dikken knuffels en kusjes kan ik vertellen dat er weer een beker mee naar huis is genomen en trots word Pien geknuffeld door de meiden. Het was weer een mooie proef. Onze laatste proef van dit jaar…. Nu gaan wij weer jagen.

06-09-2015 SchhKF/40 Tagessieger/Dagwinnaar Uitmuntend 100/100 punten
IMG_2227“En Erik denk je dat het gelukt is vandaag om Tagessieger te worden,” vraagt een van de andere deelnemers vandaag op de zweetproef fährteschuhe 1000 meter 40 uur aan mij. Ik kijk nog erg blij omdat het spoor naar tevredenheid is uitgewerkt door mij en Pien. Ik denk terug aan het spoor en zie voor mijzelf nog een paar verbeterpunten en antwoord:”Nee ik denk het niet”.

Het spoor was mooi en lastig met voldoende verleiding twee verwijspunten zelf gezien de derde had Pien wel verwezen maar had ik gemist. Ook de twee wondbedden kunnen melden welke Pien mooi verwezen had. Wat geeft het toch een heerlijk gevoel om steeds meer samen een team te worden. Op elkaar ingespeeld te raken en het dat het samenspel steeds beter gaat. Dat is voor een voorjager echt genieten om steeds meer een twee eenheid te worden met je hond. Ik had dit al eens eerder ervaren met mijn Vizsla Xam maar dat dit nu ook lukt met mijn Teckel Pien doet mij goed.

Na de proef lekker gezamelijk gegeten en daarna kwam dan eindelijk de prijsuitreiking. De een en de ander werd naar voren geroepen eerst de groep 1 en daarna onze groep 2. Als laatste mocht ik naar voren komen. Met mooie woorden van de keurmeester kreeg ik ons certificaat overhandigd 1e prijs uitmuntend 100/100 punten en een mooie beker. Maar dat was nog niet alles door het mooie wel wat Pien had laten zien en onze samenwerking werden wij van beide groepen uitgeroepen tot Tagessieger wat werd beloond met een tweede grote beker… Het rozewolk gevoel was weer compleet een mooie super gezellige dag welke met als kers op de taart met het Tagessiegerschap werd bekroond.

23-08-2015 SchwhK/40 Uitmutend 92/100 punten
imageSamen met Pien weer een mooie proef gelopen dit keer een moeilijkere dan de vorige namelijk de SchwhK/40 proef. Dit is een zweetproef van 1000 meter en 40 uur oud. Het vraagt nog meer concentratie van de hond omdat het spoor na 40 uur natuurlijk minder geur afgeeft dan na 20 uur. Daarnaast is er voldoende ander wild in het veld wat voor de nodige verleiding kan zorgen. Door een aantal factoren was het stress niveau bij mij vrij hoog bij de start van deze proef. Er liep een vrouw met een paard over het pad met twee loslopende honden welke ook nog eens op het spoor kwamen en Pien even wilde komen begroeten. Al met al zorgde dit ervoor dat ik erg zenuwachtig werd. Ondanks mijn zenuwen wist Pien mij toch bij het eindstuk te brengen en mochten wij aan het eind van de dag ons certificaat in handen nemen van deze proef Uitmuntend met 92/100 punten. Uiteraard was ik hier weer erg blij mee en zeer trots op onze Pien dat zij het toch mooi weer geflikt had. Een les voor mijzelf mocht er ooit weer eens zoiets gebeuren. Terug naar de aanschotplaats zelf even rustig worden en dan gewoon de inzet opnieuw beginnen. Wellicht dat ik dan met meer vertrouwen en minder zenuwen mij Teckel Pien had kunnen volgen. Echter ondanks de paar punten die ik heb laten liggen reden wij toch weer zeer tevreden met een mooi certificaat en een beker naar huis.

19-07-2015SchwhKF Tagesieger (dagwinnaar)
IMG_1783Tijdens de zweetproef 1000 meter 20 uur op 19 juli 2015 mocht ik weer samen met Pien aan de slag. Ondanks dat ze kort voordat wij op ons spoor mochten gaan werken nog een verse wissel van zwijnen had verwezen deed ze het erg goed. Door goed op te letten en samen te werken wisten wij weer het volle aantal van 100 punten te behalen. Bij het uitreiken van de prijzen werden wij wederom als laatste naar voren geroepen en uitgeroepen tot Tagessieger. Iets om trots op te zijn en dat zijn wij dan ook. Complimenten van de keurmeesters over de rustige werkwijze en prima hond baas contact. Het was een erg leuke dag met gezellige mensen. Wij hebben heerlijk gekletst over onze passie en onze honden en nog veel meer. Een dag om te herinneren met een resultaat waar baas en hond erg trots op mogen zijn. Ik zeg op naar de volgende proef.

24-08-2014SchwhKF Tagesieger (dagwinnaar)

Super trots op Pien

Super trots op Pien

Tijdens de zweetproef fährteschuh 1000 meter 20 uur op 24 augustus 2014 heeft Pien mooi werk laten zijn. Samen wisten wij 100/100 punten te behalen met met een Uitmutend als beoordeling werden wij ook nog uitgeroepen tot Tagesieger van deze dag. Zeer trots en tevreden zijn wij weer huiswaarts gereden. Binnenkort hier nog maar even een mooi artikel over schrijven…

05-10-2013 SP & SV
Pien heeft op 5 oktober 2013 deelgenomen aan haar eerste jachtproeven tijdens de Luid op Spoor proef te Ooy welke werd georganiseerd door de Nederlandse Teckel Club.

Tijdens deze Proef behaalde Pien eerst haar Schotvasttest. Tijdens de luid op spoor proef behaalde Pien een gedeelde 3e plaats met 97 punten met een uitmuntend. Nu op naar de voorjaarsproeven waarbij Pien hopelijk een aantal zweetwerkproeven mag gaan lopen.

foto 3 foto 4 foto 2

Pien en ik klaar om te gaan

Pien en ik klaar om te gaan

In Postel te België hebben Pien en ik op zondag 23 maart 2014 mee gedaan met een zweetproef 1000 meter 20 uur oud. Ik was zelf erg zenuwachtig en had hier behoorlijk last van. Wij hadden volgens de spoorlegger een moeilijk spoor en op het spoor zagen wij ook nog twee van drie reeën vertrekken. Pien had ze ook gezien en wilde duidelijk daardoor de verleiding van deze verse reeën achtervolgen. Zo zijn wij tenslotte op 750 meter van de 1000 meter gestrand en hebben wij deze proef niet behaald.

Op woensdag 26 maart 2014 hadden wij nog een herkansing tijdens de zweetproef te Merselo (500 meter 20 uur oud). Ook dit keer was ik weer erg zenuwachtig en op het spoor begonnen we goed tot we bij een spoor van een kar aan kwamen. Daar wilde Pien dit spoor gaan volgen. Ik twijfelde maar heb haar niet tegen gehouden en ben zo mee de verleiding in gelopen. Daarna sloegen de zenuwen pas echt toe bij de afroep. Ik was het spoor zelf helemaal bijster. Op enig moment kwam Pien weer op een spoor en ik zag weer zweet. Wat bleek. Ik was het beginstuk van het spoor terug aan het lopen zonder het zelf in de gaten te hebben. Helaas was er niemand geslaagd deze dag. Persoonlijk ben ik van mening dat mijn tekortkomingen door de zenuwen hier debet aan waren. Wij gaan niet bij de pakken neer zitten want Pien wil heel duidelijk voor mij werken maar neemt een loopje met mij zodra ik het niet zeker weet en dan zijn de verleidingen nog wel heel erg interessant. Daar gaan wij nu verder op trainen zodat wij als combinatie meer vertrouwen krijgen en stabieler worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *