Pleun haar 1e zwijn

Pleun haar 1e wildzwijn

Pleun haar 1e wildzwijn

Afgelopen weekend was ik uitgenodigd om met Barend (het baasje van Odie v.d. Grote Kleine Jagers) mee te gaan naar zijn jachtveld in Duitsland. Vol spanning en met een auto vol bepakt reed ik samen met Pleun naar Duisburg waar wij hadden afgesproken om elkaar te ontmoeten.

Na een paar minuten gewacht te hebben kwamen Barend en zijn jachtvriend Dik aangereden met een bus met aanhangwagen waarop een mooie hoogzit stond. Deze zouden wij dit weekend een mooi plaatsje in het veld gaan geven. Na nog eens 3,5 uur sturen kwamen wij eindelijk aan op de plaats van bestemming. Inmiddels was het al aardig laat geworden en besloten wij na het uitladen maar eerst een tukkie te doen om de volgende dag verder te kijken.

De nacht was zo voorbij en na een goed ontbijt zijn wij het jachtveld in gegaan. Overal waren sporen van de wilde zwijnen te zien. Het was duidelijk dat er in dit veld een hoge populatie wilde zwijnen aanwezig was en dan is het ook noodzakelijk deze populatie goed te beheren door hier af en toe een zwijn te oogsten. Dit was ook het doel voor dit weekend om naast het plaatsen van de hoogzit te kijken of het zou lukken om een wildzwijn te schieten. In totaal waren wij met 5 jagers dit weekend aanwezig in dit mooie veld. Dat was ook wel nodig want ondanks de vele sporen is het door de vele bossen een lastig veld om te bejagen. Maar wel een prachtig veld.

Deze avond werden de posten verdeeld nadat wij lekker gegeten hadden was het tijd om naar de hoogzitten te gaan. Op een prachtige plek heb ik mogen zitten en zo te horen waren de zwijnen in de buurt maar helaas kreeg ik ze niet te zien. Na een paar uurtjes hoorde ik een luide knal. Een geweer had gesproken en het was nu de vraag of er een wildzwijn was geschoten?

Het was echter nog geen tijd om te gaan dus ik bleef nog even op de hoogzit zitten om te kijken of ik zelf ook nog geluk zou hebben. Het bleef spannend in het stuk waar ik zat want er was genoeg activiteit maar door de dichte dekking heb ik het wild alleen gehoord maar niet gezien.

20171003_102942Eenmaal terug boven stonden de andere jagers al te wachten. Een van de andere jagers had een wildzwijn geschoten welke net uit de dekking stond. Na het schot was deze de dichte dekking in gelopen en het leek erop dat het niet had getekend op het schot. Pleun zat al klaar in de auto en ik ben gaan kijken bij de aanschoot plaats. Daar was een mooi zweetspoor te zien en omhoog richting de dichte dekking. Het was duidelijk te zien dat het zwijn goed was getroffen en inmiddels door zijn verwondingen niet meer zou leven. Daarom besloten wij om Pleun op het spoor in te zetten en haar als zweethond het zwijn te laten nazoeken. Het begin van het spoor moest Pleun even wennen. Een warm spoor van een echt wildzwijn ruikt toch altijd weer anders en sterker dan een oefen spoor. Na wat aanmoediging pakte Pleun vlot het spoor op en liep het heel netjes. Overal tikte ze even de grond op de stam van de struik aan waar het zwijn zweet (bloed) had achter gelaten. Zo was het voor mij super om  te zien dat Pleun mooi op het spoor aan het werken was. De dichte dekking was erg laag. Pleun kon er makkelijk onder door lopen maar ik moest gebukt haast op mijn knieën achter haar aan. Na een kleine haak (verandering van richting) naar rechts bracht Pleun mij na ongeveer 80 meter in totaal bij het zwijn welke dood in het wondbed lag.

Het schot was perfect en het zwijn was puur op adrenaline nog weg gekomen maar dodelijk getroffen. Wat was ik trots op onze kleine Pleun die toch zomaar even haar eerste natuur nazoek op wild zwijn had gedaan. Zeer voldaan en het met zweet op de rug werd het zwijn door mij en de jager die het geschoten had uit de dekking gehaald. een mooie Bache (vrouwelijk zwijn) van 40 kilo was de buit. Een heerlijk stuk wildbraad om te verwerken tot lekkere vleesgerechten. Een voorbeeld van wat je ervan kan maken heb ik de volgende dag weer even geproefd in het restaurant van een andere bevriende Duitse jachtkennis van Barend. Wat dacht u hiervan een heerlijken Schnitzel “Jäger art” ……die smaakte naar meer.20170930_185432

 

Daarna zijn wij gezamenlijk met z’n alleen terug gegaan naar de jachthut en daar heeft Pleun nog een lekkere beloning gekregen voor haar harde werk. Zo zie je maar weer dat ook deze teckel een zeer Grote hond is in een Klein formaat.20170930_131003

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *